ตอนที่ 517 กายาล้ำค่าดอกบัว สง่างามเหนือหล้า

ตอนที่ 517 กายาล้ำค่าดอกบัว สง่างามเหนือหล้า

พุทธะสามภพปรากฏขึ้นอีกครั้ง แม้จะเป็นเพียงร่างแยกของม่อหลัว ทว่าก็ยังทำให้หลี่เต้าเสวียนตื่นตระหนกยิ่งนัก

พระพุทธองค์ทั้งสามตรงหน้านี้ องค์ที่ชราภาพที่สุดน่าจะเป็นพระอมิตาภพุทธะ ถือประทีปเขียวหนึ่งดวง ขจัดความมืดมิด ส่องสว่างทั่วฟากฟ้าราตรี ในดวงตาแฝงแววแห่งความผันผ่านของกาลเวลา

พระปัจจุบันอย่างพระศากยมุนียิ่งมิต้องพูดถึง พระหัตถ์หนึ่งชี้ฟ้า พระหัตถ์หนึ่งชี้ดิน เป็นสัญลักษณ์แห่งฟ้าบนฟ้าร่าง ข้าคือเอกะ

พระอนาคตอย่างพระเมตไตรยพุงพลุ้ย สวมจีวรเหลือง ถือย่ามผ้า มีสีหน้าแย้มยิ้ม ทว่ากลับทำให้หลี่เต้าเสวียนบังเกิดความหนาวเหน็บในใจขึ้นมาสายหนึ่ง

แม้พวกท่านจะเป็นเพียงร่างแยก แต่กลับมีกลิ่นอายเทพยดาของพุทธะที่แท้จริงอยู่ริบหรี่ อีกทั้งอานุภาพของแต่ละร่างแยกยังก้าวพ้นขอบเขตจิตหยางไปแล้ว อย่างน้อยที่สุดหลี่เต้าเสวียนก็มิอาจมองทะลุได้

พริบตาเดียว ม่อหลัวก็มีผู้ช่วยเพิ่มมาถึงสามคน สถานการณ์ดูราวกับถูกพลิกกลับตาลปัตร

ทว่าพระแม่ชิงอียังคงสงบนิ่ง ทอดมองม่อหลัวทั้งสี่อย่างเงียบงันแล้วตรัสว่า "ลบหลู่พุทธะโบราณ เจ้ามิตอบทัณฑ์สวรรค์ลงทัณฑ์หรือไร"

ม่อหลัวหัวเราะลั่นพลากล่าวว่า "ทัณฑ์สวรรค์รึ หากพระตถาคตยังคงอยู่ในโลก ข้าก็คงเกรงกลัวเขาสักสามส่วน แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว!"

นี่ก็เป็นสาเหตุที่เขากล้าฝึกสร้างร่างแยกทั้งสามนี้ขึ้นมา มิฉะนั้นหากทวยเทพและพุทธะยังสถิตในโลก แล้วทรงล่วงรู้ว่ามีคนบังอาจแอบอ้างพระนามไปทำชั่ว เกรงว่าคงฟาด ‘ฝ่ามือยูไล’ ลงมาทันทีแล้ว