เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 516 พระแม่ชิงอีผู้เกรียงไกร พระพุทธะสามกาล
"ท่านปรมาจารย์ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง"
หลี่เต้าเสวียนรุดมาข้างกายท่านปรมาจารย์เป็นคนแรก พร้อมกับยื่นโถน้ำผึ้งของเทพบุปผาน้อยส่งไปให้ทันที
เทียนซืออาวุโสส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "อาจารย์ปู่แก่เกินไปแล้ว ต่อให้ฝึกเคล็ดวิชาห้าอัสนีจนบรรลุชั้นเก้า ก็มิอาจชดเชยอายุขัยที่เหลือน้อยนิดได้ กระบี่นี้ เกรงว่าจะสูญอายุขัยหยางไปสิบปี"
"อย่าได้สิ้นเปลืองสมบัติสวรรค์โอสถปฐพีอีกเลย..."
หลี่เต้าเสวียนไม่พูดพร่ำทำเพลง กรอกเข้าปากทันที บัดนี้เทียนซืออาวุโสเรี่ยวแรงเหือดแห้ง ถึงกับไม่มีแรงขัดขืน
อึก อึก อึก...
มือของเทพบุปผาน้อยแอบกำเส้นผมของหลี่เต้าเสวียนไว้แน่นตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ พลางจ้องมองโถน้ำผึ้งของตนที่จวนเจียนจะแห้งขอดตาไม่กะพริบ
นับแต่เทียนซืออาวุโสดื่มลงไปอึกแรก แววตาก็พลันสั่นไหว แสงสว่างอันไร้ขอบเขตเบ่งบานขึ้นภายในร่าง คอยหล่อเลี้ยงสังขารที่ผุพัง ทำให้เส้นผมสีเงินทุกเส้นเปล่งประกายเจิดจ้า
ดุจพฤกษาแห้งแล้งพบวสันตฤดู ไม้แก่ผลิหน่อแตกใบ