ตอนที่ 518 มนตร์หัวใจพระไวโรจนะแห่งวัชรธาตุ

ตอนที่ 518 มนตร์หัวใจพระไวโรจนะแห่งวัชรธาตุ

เสวียนจั้งพบว่าตนเองกำลังอยู่ในโลกอันมืดมิดไร้ก้นบึ้ง

เขาเห็นเสี่ยวถังถือร่มอยู่ไม่ไกล กำลังทำท่าพ่นฟองสบู่ให้เขา จากนั้นก็แย้มยิ้มหวานหยดย้อย แล้วค่อย ๆ เลือนหายไปในความมืด

เขาอยากจะก้าวตามไป ทว่ากลับมีมือข้างหนึ่งวางทาบลงบนไหล่

"ปล่อยข้า—"

เสวียนจั้งหันขวับไปมอง แล้วก็ต้องชะงักงันอยู่ตรงนั้น ขอบตารื้นชุ่มขึ้นมาทันควัน

"ท่าน... ท่านอาจารย์!"

ไต้ซือซานเล่อปรากฏกายขึ้นเบื้องหลังเขา ยังคงมีรอยยิ้มเบิกบานเช่นเดิม แววตาเปี่ยมล้นด้วยความเมตตาและเอ็นดู

เสวียนจั้งโผเข้าสู่อ้อมอกของอาจารย์อย่างแรง เสียงสะอื้นไห้กล่าวว่า "ท่านอาจารย์ ศิษย์... ศิษย์นึกว่าจะไม่ได้พบท่านอีกแล้ว!"

ต่อให้เขามีรากปัญญาเลิศล้ำเพียงใด ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงเด็กหนุ่มวัยสิบห้าสิบหกปี ผ่านเรื่องราวมามากมายเพียงนี้ แม้ภายนอกจะดูเข้มแข็ง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้เป็นอาจารย์ ความตื่นตระหนกและหวาดหวั่นในส่วนลึกของจิตใจย่อมเผยออกมาจนหมดสิ้น