เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 506 ประหารโดยพลัน!
สามกองทัพกู่ร้องก้อง ฟ้าสะเทือนเมฆาสะท้าน
เหล่าภิกษุแห่งวัดไป๋หม่าไหนเลยจะเคยพบเห็นภาพเหตุการณ์ยิ่งใหญ่ปานนี้ พระนักรบที่หาญกล้าในวันวานพากันหดหัวไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า แม้แต่พระเถระรุ่นฮุ่ยทั้งหลายก็ยังตาค้าง ตื่นตระหนกจับจ้องหลี่เต้าเสวียนอย่างไม่วางตา
กองกำลังมั่วเตา องครักษ์ปราบมาร ทหารเกราะดำ ตลอดจนปู้เหลียงเหรินที่รักษาการในลั่วหยางล้วนรุดมาถึง ทั้งหมดนี้คือกองทหารที่เกรียงไกรที่สุดของมหาถัง แม้แต่ข้าหลวงลั่วหยางก็ยังไม่มีอำนาจสั่งการ...
เพียงประโยค 'คารวะท่านราชครู' ก็เผยฐานะของหลี่เต้าเสวียนจนกระจ่างแจ้งแล้ว
ชั่วขณะนี้ ไม่มีผู้ใดกังขาอีกว่าหลี่เต้าเสวียนแอบอ้าง การที่สามารถทำลายค่ายกลปราบมารวัชรโรหันต์ได้ในดีดนิ้วเดียว ทั้งยังระดมทหารกล้าที่เกรียงไกรที่สุดของมหาถังมาได้ในคราวเดียว บีบให้ปู้เหลียงเหรินคุกเข่าลงพร้อมกัน นอกจากโอรสสวรรค์องค์ปัจจุบันแล้ว ก็มีเพียงราชครูหลี่เต้าเสวียนเท่านั้น
หลี่เต้าเสวียนไม่แม้แต่จะปรายตามองเหล่าสงฆ์ เขาเดินไปข้างกายฉางเล่อ ยื่นมือตบเบา ๆ คลายมนตร์ตรึงกายให้นาง
“ท่านอาจารย์!”
ฉางเล่อโผเข้าสู่อ้อมอกเขาด้วยเสียงสะอื้นราวกับกระต่ายน้อยที่ตื่นตระหนก
หลี่เต้าเสวียนอุ้มนางขึ้นมา ลูบเกศาดำขลับนุ่มสลวยของนาง พลางมองปอยผมที่ถูกตัดร่วงอยู่บนพื้น ลอบคิดในใจว่ายังดีที่ตนมาทันท่วงที มิฉะนั้นหากฉางเล่อถูกโกนหัวจนโล้น ฝ่าบาทคงต้องมาเปิดศึกกับเขาเป็นแน่