กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 505 คารวะท่านราชครู คารวะองค์หญิงใหญ่!
"ขยับแล้ว ท่านราชครูขยับแล้ว!"
เสี่ยวถังส่งเสียงร้องด้วยความยินดี
เห็นเพียงหลี่เต้าเสวียนที่ไม่ไหวติงมาสองวันสองคืนขยับนิ้วน้อย ๆ แววตาค่อย ๆ ปรากฏประกายชีวิตขึ้นมาทีละน้อย
และในเวลาเดียวกัน จิตหยางของขอทานชราก็คืนสู่ร่าง ทว่าเขามิได้เอ่ยสิ่งใดอีก แปลงกายเป็นลำแสงสีทองเหาะหนีไป หายลับไปอย่างรวดเร็ว
"พี่ใหญ่ ผู้อาวุโสท่านนั้นบอกท่านหมดแล้วหรือยังขอรับ"
แม้จะเฝ้ามาสองวันสองคืนจนจิตใจเหนื่อยล้าอิดโรย ทว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับท่านอาจารย์ เสวียนจั้งจึงรีบเอ่ยถามทันที
หลี่เต้าเสวียนบิดขี้เกียจคราหนึ่ง เส้นเอ็นและกระดูกส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะประประดุจคั่วถั่ว นี่เป็นเพราะจิตหยางออกจากร่างนานเกินไป เนื้อตัวจึงค่อนข้างแข็งทื่อ
การประมือของจิตหยาง แม้ทั้งสองจะหยุดยั้งแค่พอเหมาะ ทว่าก็ยังสู้กันเต็ม ๆ ถึงสองวันสองคืนจึงค่อยหนำใจ
"บอกหมดแล้ว"