ตอนที่ 504 พวกเขานี่แหละคือภาพรวมใหญ่

ตอนที่ 504 พวกเขานี่แหละคือภาพรวมใหญ่

“แปลกจัง เคราของผู้อาวุโสท่านนี้ทำไมถึงติดไฟขึ้นมาได้?”

เสี่ยวถังเห็นเคราปอยหนึ่งของขอทานเฒ่าพลันลุกไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน อีกทั้งใบหน้าอัปลักษณ์นั่นยังเริ่มร้อนผ่าว มีเหงื่อผุดซึมออกมาไม่ขาดสาย

ผ่านไปครู่หนึ่ง บนร่างของเขากลับมีไอหนาวเย็นแผ่พุ่งออกมาอีกครั้ง ผมขาวรกรุงรังเต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็ง ดูเหลือเชื่ออย่างยิ่งท่ามกลางฤดูร้อนอันอบอ้าว

เสวียนจั้งกับเสี่ยวถังอดไม่ได้ที่จะถอยห่างจากขอทานเฒ่าไปอีกนิด

“แล้วก็ท่านราชครู ดูเหมือนเขาจะร้อนขึ้นมาเหมือนกัน”

เสี่ยวถังเห็นร่างเนื้อของหลี่เต้าเสวียนยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ไหวติง ทว่าบนใบหน้ากลับปรากฏสีเขียวสลับแดง บนหน้าผากก็เริ่มมีเหงื่อผุดพราย

นางถือผ้าเช็ดหน้า อยากจะช่วยซับเหงื่อให้หลี่เต้าเสวียน ทว่าเพิ่งจะแตะโดนร่างของเขา ก็ถูกประกายสายฟ้าสายหนึ่งซัดจนลอยกระเด็น

เสวียนจั้งเข้าไปรับร่างนางไว้จากด้านหลัง ทั้งสองคนถอยกู่ไปสิบกว่าก้าวจึงหยุดยืนได้อย่างหวุดหวิด

“อาตมาเคยได้ยินว่ายอดผู้บำเพ็ญในขอบเขตจิตหยาง ยามปล่อยจิตหยางออกไป แม้ร่างเนื้อจะขยับเขยื้อนไม่ได้ ทว่ามีอิทธิฤทธิ์คอยคุ้มครอง มิใช่กำลังมนุษย์จะทำอันตรายได้ บัดนี้ดูแล้วเป็นเรื่องจริงแท้ทีเดียว”