เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 498 เมื่อเห็นอนาคต เหตุใดยังไม่กราบ?
เมืองลั่วหยาง วัดไป๋หม่า
คืนนี้เดือนมืดลมแรง ภายในวัดไป๋หม่าเงียบสงัด มีเพียงพระนักรบที่ออกลาดตระเวนซึ่งยังไม่หลับใหล พวกเขาถือไม้เท้าขักขระเหล็กกล้าหนักหลายสิบชั่ง เดินตรวจตราไปทั่วอารามอย่างไม่ขาดสาย
เหล่านี้คือพระนักรบแห่งวัดไป๋หม่า หรือที่เรียกกันว่าทหารสงฆ์ ฝึกฝนขัดเกลาร่างกายและฝึกวิทยายุทธ์มาตั้งแต่เด็ก แต่ละคนล้วนรับมือศัตรูได้นับสิบ มีพวกเขาอยู่ โจรขโมยในเมืองลั่วหยางจึงมิกล้าคิดหมายปองวัดไป๋หม่า
ยุงตัวหนึ่งบินผ่านไปอย่างเงียบเชียบ หลบเลี่ยงสายตาตรวจตราของเหล่าพระนักรบได้อย่างง่ายดาย แล้วมุ่งหน้าลึกเข้าไปในวัดไป๋หม่า
“แปลกจริง วันนี้ไฉนไม่ได้ยินเสียงพวกศิษย์น้องหมิงจิ้งเลย?”
“ศิษย์น้องหมิงจิ้งและคนอื่น ๆ พอได้พบหญิงตั้งครรภ์ผู้นั้นเข้าก็กลายเป็นคนบ้าคลั่งเสียสติไป หลายวันมานี้เวลาเดินผ่านเรือนปีกทิศตะวันออก มักจะได้ยินพวกเขาร้องตะโกนคำอย่างกราบกรานพระพุทธองค์ อยากสำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าอะไรทำนองนี้อยู่ตลอด ทว่าคืนนี้กลับเงียบสงบอย่างประหลาด”
“คงเป็นเจ้าอาวาสลงมือแล้วกระมัง มีเจ้าอาวาสอยู่ พวกศิษย์น้องหมิงจิ้งย่อมไม่เป็นไรแน่!”
“นั่นสินะ เจ้าอาวาสฮุ่ยฉานมีพลังเวทไร้ขอบเขต เป็นพระอรหันต์บนสวรรค์จุติลงมา มีท่านผู้อาวุโสลงมือ ข้าว่าปีศาจในท้องของหญิงผู้นั้นจะต้องแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างแน่นอน!”
“มิใช่มีข่าวลือว่า เด็กในท้องหญิงผู้นั้นคือพระพุทธองค์กลับชาติมาเกิดหรอกหรือ?”