เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 495 พระเมตไตรยจุติ พระหมิงหวังกำเนิด!
เรือนน้อยเสวียนตู
ภูตบุปผาน้อยตื่นขึ้นท่ามกลางแสงอรุณอันอบอุ่น นางบิดขี้เกียจ ลืมตาที่ยังสะลึมสะลือ แล้วเอ่ยด้วยเสียงอ้อแอ้ "ท่านพ่อ... หิว..."
พูดพลางนางก็เลื่อนไถลลงมาตามเรือนผมยาว มุดเข้าไปในอกเสื้อของหลี่เต้าเสวียน คล้ายกำลังควานหาที่กินนม
"โฮ่ง ๆ ปีศาจร้ายจากที่ใด อย่าได้ริอาจทำร้ายนายท่านของข้า!"
จมูกของเซี่ยวเทียนไวที่สุด มันได้กลิ่นหอมเย้ายวนใจในทันใด จึงอ้าปากกว้าง สำแดงอิทธิฤทธิ์กลืนกิน ดุจดั่งหลุมดำขนาดย่อมที่บิดเบือนแม้กระทั่งแสงสว่างโดยรอบ
"ว้าว!"
ภูตบุปผาน้อยส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น จากนั้นครึ่งร่างท่อนบนก็ถูกดูดเข้าไปในปากของเซี่ยวเทียน ขาสั้นเรียวเล็กสองข้างยังคงแกว่งไกวอยู่นอกปาก
ทว่านางกลับไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังหัวเราะคิกคักออกมาอย่างสดใส
เซี่ยวเทียนรู้สึกทันทีว่าศักดิ์ศรีการเป็นอสูรสุนัขของตนถูกเหยียดหยาม ฟันอันแหลมคมของมันจึงขบกัดลงไปที่ร่างของภูตบุปผาน้อยอย่างแรง หมายจะเพิ่มอาหารมื้อพิเศษให้ตนเอง