ตอนที่ 478 มอบพิณลวี่ฉี่ ค่ายกลสี่อสูรสำเร็จผล!

ตอนที่ 478 มอบพิณลวี่ฉี่ ค่ายกลสี่อสูรสำเร็จผล!

เรือนน้อยเสวียนตู

ชายผู้สวมหน้ากากชิงตี้รุดมากลางดึกแล้วประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม "ท่านราชครู มีสิ่งใดจะบัญชาหรือขอรับ"

หลี่เต้าเสวียนผายมือเชิญให้นั่งลงพลางยิ้ม "ชิงตี้ แม้ตอนนี้เจ้าจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของข้า แต่ยามส่วนตัวพวกเราก็ยังคงเป็นสหาย ไม่จำต้องเกร็งถึงเพียงนี้"

ชิงตี้รู้สึกอบอุ่นในใจยิ่งนัก ทว่ามิได้เอ่ยปากอันใด

ท่านราชครูปฏิบัติต่อเขาเยี่ยงสหาย ทั้งยังมอบโอกาสให้เข้าร่วมมังกรจำศีลจนได้ทะยานสู่ฟ้า นอกจากความซาบซึ้งแล้ว เขาก็ยังคอยเตือนตนเองอยู่เสมอว่ามิอาจลำพองจนลืมตัว และต้องรักษาความเคารพยำเกรงต่อท่านราชครูอย่างถึงที่สุด

เมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งตัวตรงแน่ว หลี่เต้าเสวียนก็ลอบถอนหายใจแผ่วเบาในอก จึงไม่คิดเอ่ยกล่อมอีก แต่เปลี่ยนมาถามว่า "ที่เรียกเจ้ามาคราวนี้ หลัก ๆ คืออยากถามเจ้าสักเรื่อง เจ้าไปพบหนังสือ 'ตำนานหลิ่วเซิง' เล่มนั้นมาจากที่ใดรึ"

ชิงตี้เคยบอกไว้ว่าตนต้องตระเวนไปถึงหกโจว กว่าจะได้เล่มนี้มาเพียงเล่มเดียว

ชิงตี้ตอบทันทีโดยมิต้องเสียเวลาคิด "คือหงโจว เมืองอวี้จางขอรับ"

ได้ยินคำนี้ แววตาของหลี่เต้าเสวียนพลันไหววูบ ข้อสันนิษฐานในใจเริ่มกระจ่างชัดขึ้นมาทันที