กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 477 สุราอายุวัฒนะ ห้าผู้เฒ่าอธรรม กายมรรคาอสุนีบาต
เมื่อเห็นเชียนจีจื่อเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหัน เอ่ยปากชักชวนให้ตนร่วมดื่มสุราชั้นเลิศ หลี่เต้าเสวียนผู้ซึ่งรักการร่ำสุราเป็นนิจกลับมิได้นั่งลง หากแต่จ้องมองสุราในมืออีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา
น้ำสุราสีแดงเข้มนั้นคล้ายมีมนตร์สะกดพิสดารบางอย่าง ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจยิ่งนัก เพียงได้สูดดมกลิ่นสุราแต่ไกล ในใจผู้คนก็พลันบังเกิดความกระหายอยากขึ้นมา
เมื่อเห็นหลี่เต้าเสวียนยังคงนิ่งเฉยไม่ขยับ เชียนจีจื่อก็ยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย “หลี่เจินเหรินกลัวข้าจะวางยาพิษหรือ”
เขาหยิบจอกสุราขึ้นมาดื่มก่อนคำหนึ่ง เผยสีหน้าสุขารมณ์เป็นล้นพ้น
ทว่าในยามนั้นภาพอันชวนขนลุกก็ปรากฏขึ้น ใบหน้าที่อยู่ด้านหลังศีรษะของเขาก็เริ่มขยับปากพูด คล้ายกับอยากดื่มสุราบ้างจนน้ำลายแทบจะไหลออกมา
หลี่เต้าเสวียนมองดูแล้วในใจพลันหนาวสะท้าน พวกผู้ฝึกวิชามารพวกนี้ ช่างมิใช่ทั้งคนมิใช่ทั้งผีจริง ๆ
“หลี่เจินเหรินรู้หรือไม่ว่าปีนี้ข้าอายุเท่าใด”
จู่ ๆ เชียนจีจื่อก็เอ่ยถามขึ้นมาคำถามหนึ่ง
หลี่เต้าเสวียนครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ “ห้าหรือหกสิบปีกระมัง”