เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 479 หุ่นต้าเซิ่งพิทักษ์ฉางอัน
ฉางอัน นับตั้งแต่หลี่เต้าเสวียนวางมหาค่ายกลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์สำเร็จก็ล่วงเลยมาครบสิบวันเต็มแล้ว
ราษฎรในเมืองฉางอันมิได้รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงอันน่าตระหนกที่เกิดขึ้นภายในกำแพงเมืองอันเกรียงไกรแห่งนี้เลย แม้แต่นักพรตผู้เร้นกายเหล่านั้น ก็เพียงแต่เกิดความรู้สึกใจสั่นสะท้านขึ้นในค่ำคืนนั้น ชั่วพริบตาก็เลือนหายไป
ในฐานะผู้วางค่ายกล หลี่เต้าเสวียนย่อมกระจ่างแจ้งถึงอานุภาพของค่ายกลนี้ดีที่สุด ทว่าเขาก็มิได้เผยพิรุธออกมาแม้แต่น้อย
นี่คือกระบี่คมเล่มหนึ่งที่เป็นของมหาถัง บัดนี้ยังมิถึงกาลที่มันจะต้องถอดออกจากฝัก
ทว่าหลี่เต้าเสวียนเชื่อมั่นว่า ยามใดที่มันถูกชักออกจากฝัก ย่อมจะสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วหล้า หรือกระทั่งพลิกผันดุลอำนาจของแวดวงผู้บำเพ็ญตนในเวลานี้เลยทีเดียว
ยามนี้ หลี่เต้าเสวียนทอดน่องอยู่บนถนนใหญ่จูเชวี่ยแห่งเมืองฉางอัน ท่ามกลางมหาค่ายกลสะท้านภพที่ตนกุมอำนาจควบคุมไว้แต่เพียงผู้เดียว ความรู้สึกของเขานั้นลึกล้ำพิศวงยิ่งนัก
แม้ไม่เปิดเนตรสวรรค์ ทว่าจิตใจกลับส่องสว่างครอบคลุมทั่วทั้งฉางอันได้ดุจดวงประทีป
ไอโภคทรัพย์อันเชี่ยวกรากของตลาดทิศบูรพาและประจิม ไอพิฆาตเข่นฆ่าจากลานฝึกทหาร ไอวาสนาสูงส่งสีแดงม่วงของเหล่าเชื้อพระวงศ์ขุนน้ำขุนนาง กระทั่งมังกรปราณโอรสสวรรค์ในพระราชวังไท่จี๋ ล้วนสามารถแปรเปลี่ยนเป็นพลังของเขาได้ในหนึ่งความคิดคำนึง