กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 476 หลอมรวมสามพันสมบัติถ้ำสวรรค์ ขนานนามตนไท่ซ่างเซียนกลางเมฆา
ยอดเขาสูงเสียดฟ้า สูงชันพิสดารอย่างยิ่ง
จอมพลังผ้าเหลืองสองตนที่หลอมสร้างด้วยวิชากลไกหุ่นเชิดกำลังแบกโอ่งน้ำ เดินมุ่งหน้าไปยังยอดเขา
เมื่อผ่านม่านเมฆหมอกอันหนาทึบเหล่านั้น หลี่เต้าเสวียนก็ได้เห็นภาพอันพิลึกกึกกือที่ซ่อนอยู่ภายในแดนเซียนแห่งนี้
เขาเห็นต้นไม้ใหญ่กิ่งก้านใบดกหนาต้นหนึ่ง บนต้นแขวนศีรษะคนไว้ทีละหัว ศีรษะเหล่านั้นยังมีชีวิตอยู่ หน้าตาอัปลักษณ์อย่างยิ่ง ปากแหว่งตาไก่ บนใบหน้ามีหนองไหล น้ำลายเหนียวข้นหยดติ๋ง ๆ ลงมาไม่ขาดสาย กัดกร่อนพื้นดินจนผุกร่อน
ทว่าเสียงของพวกมันกลับไพเราะจับใจยิ่งนัก มีทั้งอ่อนหวานเย้ายวน ทั้งใสกระจ่าง ทั้งเย็นชาหยิ่งผยอง ทั้งน่ารักสารพัดรูปแบบ ล้วนเป็นเสียงสตรีทั้งสิ้น
“แหม คุณชายล่ะก็ น่าชังจริง…”
“คุณชาย เสี่ยวโหรวขาดไอหยางอีกแล้ว หากไม่ได้ไอหยาง ท่านพ่อของข้าไม่มีทางยอมให้พวกเราอยู่ด้วยกันหรอก ฮือ ๆ ๆ…”
“คุกเข่าลง มอบไอหยางออกมาเสียดี ๆ มิเช่นนั้นข้าจะใช้แส้ฟาดเจ้าต่อ!”
……