เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 470 เคล็ดห้าอสนีบำรุงกำเนิด ทะลวงขั้น!
ขณะที่ทุกคนกำลังเพ่งสมาธิจดจ่อไปยังหลี่เต้าเสวียน หมายจะเรียนรู้วิชานั้นให้ได้ หลี่เต้าเสวียนที่หลับสนิทมาตลอดพลันขยับกายเบา ๆ บิดขี้เกียจอย่างสบายอารมณ์แล้วยันกายลุกขึ้นนั่ง
"หลับดั่งเซียน หลับดั่งเซียน เอนกายแนบศิลาลืมสิ้นกาลเวลา สามแสงจมดิ่ง จิตเดิมแท้พลันกลมกล่อมสมบูรณ์"
ดวงตาทั้งสองของเขากระจ่างใสดั่งธารน้ำ ไร้ซึ่งร่องรอยงัวเงียสะลึมสะลือแม้แต่น้อย พลังกาย พลังปราณ และจิตวิญญาณหลอมรวมถึงขั้นยอดเยี่ยม บริสุทธิ์กลมกลืน ในสายตาของทุกคน ราวกับกลีบดอกไม้ขาวบริสุทธิ์สามกลีบที่กำลังเบ่งบาน ไร้มลทินไร้ตำหนิ
"คารวะท่านราชครู!"
ทุกคนค้อมกายประสานมือทำความเคารพพร้อมเพรียงกัน น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความเคารพยำเกรงอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะจู้หรงและเทพีสายฟ้าคู่นั้น แววตาที่มองไปยังหลี่เต้าเสวียนเต็มไปด้วยความเลื่อมใสบูชา ประหนึ่งได้พบกับบุคคลในดวงใจของตน
"ไม่ต้องมากพิธี"
หลี่เต้าเสวียนสะบัดแขนเสื้อยาวเบา ๆ สายลมอันอบอุ่นที่ไร้รูปร่างก็พยุงพวกเขาทั้งหมดให้ลุกขึ้น
"พวกเจ้าสองคนมีปฏิภาณไม่เลวเลย"