ตอนที่ 468 งูขาวข้ามอสนีทัณฑ์ เหมันต์โปรยกลางเดือนหก

ตอนที่ 468 งูขาวข้ามอสนีทัณฑ์ เหมันต์โปรยกลางเดือนหก

ห้าวันให้หลัง นอกกำแพงเมืองฉางอัน

ดรุณีน้อยในชุดรัดกุมสีดำพลิกตัวลงจากหลังม้า ท่วงท่ากระฉับกระเฉงเฉียบคมคล่องแคล่วยิ่งนัก ทำเอาทหารเวรยามหน้าประตูเมืองตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

ฝีมือขี่ม้ายอดเยี่ยมยิ่งนัก!

เกศาดำขลับของนางถูกมัดรวบเป็นหางม้าสูงด้วยเชือกครามด้ายเดียว ดวงหน้าคมคายสะคราญตา ต่างจากความอ่อนหวานชดช้อยของสตรีทั่วไป ทว่ากลับแฝงกลิ่นอายความอาจหาญทะมัดทะแมงผึ่งผาย

นางสวมชุดรัดกุมสีดำ เอวเหน็บดาบยาว สะพายคันศรทองไว้บนหลัง บนหลังม้ายังมีทวนเงินวาววับเป็นประกายเย็นเยียบพาดอยู่อีกหนึ่งเล่ม ร่างกายเหยียดตรงองอาจ ทุกย่างก้าวแฝงไว้ด้วยท่วงทีของทหารหาญอย่างเด่นชัด

คล้ายจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันดุดันของนาง ทหารเวรยามหน้าประตูเมืองจึงเงียบงันพลางเอื้อมมือไปกุมด้ามดาบข้างเอวไว้โดยสัญชาตญาณ

ดวงตาดุจดาวประกายพรึกอันเย็นเยียบของดรุณีน้อยกวาดมองพวกเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะหยิบป้ายห้อยเอวออกจากอกเสื้อแล้วสะบัดโชว์เล็กน้อย

ทหารทั้งสองนายค้อมกายคำนับทันควัน เอ่ยอย่างนอบน้อมว่า "ขอคารวะท่านตูเว่ย!"

จะไม่ให้พวกเขานอบน้อมได้อย่างไร ดรุณีน้อยชุดดำผู้คมคายเบื้องหน้านี้ มิใช่ตูเว่ยธรรมดาทั่วไป แต่เป็นตูเว่ยแห่งกองปู้เหลียงเหริน เป็นผู้ฝึกตนตามคำเล่าลือ ทั้งยังเป็นยอดฝีมือหนึ่งในพันที่คัดสรรมาแล้ว!