กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 466 รับคำสั่งราชครู มารับอาจารย์เสวียนจั้งผู้น้องร่วมสาบาน!
ถ้อยคำของเสวียนจั้งชัดเจนและทรงพลัง ถ่ายทอดเข้าสู่โสตประสาทของทุกคน ทำให้บรรดาศิษย์วัดต้าซิ่งซ่านที่เดิมทีเลื่อมใสในตัวเขาต่างหน้าเปลี่ยนสี เผยสีหน้าเหลือเชื่อออกมา
เจ้าพรายน้ำตนนี้ เสวียนจั้งเป็นคนเลี้ยงไว้จริง ๆ ด้วย!
“เสวียนจั้ง เหตุใดเจ้าต้องทำเช่นนี้!”
พระหนวดเคราดกรุงรังผู้ถือแส้ยาวเอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง
“ศิษย์พี่เสวียนเยี่ย ข้ารู้ว่าศิษย์น้องและอาจารย์ของท่านล้วนตายในมหาอุทกภัยคราวนั้น ท่านจึงเคียดแค้นพรายน้ำเป็นอย่างยิ่ง ทว่าแค้นมีต้นสายหนี้มีเจ้าของ เรื่องเหล่านั้นมิได้เกี่ยวข้องอันใดกับเสี่ยวถังเลย”
เสวียนจั้งเอ่ยทีละคำ “ในหมู่มนุษย์ยังมีดีชั่วถูกผิด พรายน้ำเองก็ไม่ต่างกัน สรรพสิ่งล้วนมีจิตวิญญาณ พวกเราที่เป็นศิษย์พุทธองค์ จะปล่อยให้ความเคียดแค้นมาบดบังดวงตาได้อย่างไร?”
พระหนวดดกตวาดก้อง “มิใช่เผ่าพันธุ์เรา ย่อมมีใจคิดคด กับพวกปีศาจเหล่านี้ยังจะเทศนาธรรมอันใดอีก ฆ่าทิ้งเสียก็สิ้นเรื่อง!”
เขายกแส้ยาวขึ้นหมายจะฟาดลงมาเพื่อบีบให้เสวียนจั้งหลีกไป ทว่าเสวียนจั้งกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย สีหน้ายังคงสงบนิ่ง
“ศิษย์พี่เสวียนเยี่ย หากทำร้ายชีวิตคน ตามกฎของอารามแล้ว ควรลงทัณฑ์เช่นไร?”