ตอนที่ 464 ยอดวิชาจื่อเวย ดูดาวค่อนคืน

ตอนที่ 464 ยอดวิชาจื่อเวย ดูดาวค่อนคืน

หนึ่งเค่อต่อมา

หลี่เต้าเสวียนเฝ้ามองโลหิตสกัดที่ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศอย่างเงียบงัน มันมีลักษณะคล้ายอำพันสีแดงสด แวววาวประดุจแก้วผลึก สามารถดึงดูดไอแสงจันทร์บนฟ้าได้เองโดยอัตโนมัติ คล้ายมีสัญชาตญาณการกลืนกินติดตัวมาแต่กำเนิด จุดนี้ช่างคล้ายคลึงกับเทาเที่ยหนึ่งในเก้าบุตรมังกรอยู่บ้าง

บางทีสายเลือดสุนัขสวรรค์อาจมีส่วนเกี่ยวพันกับเทาเที่ยอยู่กระมัง

หลี่เต้าเสวียนสัมผัสได้ว่า ภายในโลหิตสกัดนี้แฝงไว้ด้วยพลังอันดุดันเกรี้ยวกราวดวงหนึ่ง ขณะที่เขาเพ่งพินิจลึกเข้าไป ข้างหูถึงกับแว่วเสียงคำรามกึกก้องชวนขนลุกขึ้นมาจาง ๆ

กล่าวโดยสรุป โลหิตสกัดหยดนี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะนำไปหลอมโอสถหรือสร้างเครื่องรางอาคม ล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศทั้งสิ้น ทว่าน่าเสียดายที่มันไม่ตรงตามข้อกำหนดของโลหิตสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์

สิ่งที่หลี่เต้าเสวียนต้องการคือโลหิตที่มีธาตุทองและธาตุไฟ โลหิตนี้ต่อให้เลอเลิศเพียงใด ก็ไม่อาจนำมาใช้ในมหาค่ายกลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์ได้

เขาจึงทอดถอนใจออกมาเบา ๆ หนึ่งครา

เสียงถอนใจนี้พลันทำให้เซี่ยวเทียนที่กำลังกระดิกหางอยู่ถึงกับตัวสั่นงันงก สายตาของมันเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย ใจเต้นระส่ำคิดฟุ้งซ่านไปไกล

นายท่านต้องการโลหิตสกัดของข้า คงไม่ใช่คิดจะเอาข้าไปต้มตุ๋นเป็นยาหรอกนะ