กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 463 ทำร้ายปรมาจารย์หลี่ว์ในสวนฌาน จับปีศาจวานรในไซอิ๋วขจัดเภทภัย
ราตรีจันทร์กระจ่าง เรือนน้อยเสวียนตู
ท่ามกลางทะเลมวลดอกไม้ ห้วงมิติพลิ้วไหวระลอกคลื่นดั่งผิวน้ำ ท่ามกลางลมราตรีที่พัดเอื่อย ร่างในชุดขาวพลิ้วไหวก็พลันปรากฏขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาหมดจด ฝุ่นลมคลุมร่าง ทว่าในแววตากลับเจือประกายตื่นเต้นอยู่สายหนึ่ง
ผู้นั้นย่อมเป็นหลี่เต้าเสวียนที่เพิ่งประมือกับพระแม่ชิงอีเสร็จสิ้นนั่นเอง
ความจริงพิสูจน์แล้วว่า ยามนี้แม้เขายังคงเอาชนะพระแม่ไม่ได้ ทว่าความก้าวหน้านั้นมหาศาลยิ่งนัก หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ย่อมมีสักวันที่เขาจะไล่ตามขอบเขตพลังของพระแม่ได้ทันอย่างแท้จริง
นอกจากนี้ แม้ดูเหมือนพระแม่จะกริ้วจนซัดเขาออกมา ทั้งยังพ่นเพลิงวิเศษลิ่วติงใส่ ทว่าหลี่เต้าเสวียนกลับมิได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย อีกทั้งก่อนที่พระแม่จะออกจากฉางอัน ยังได้ส่งกระแสเสียงบอกวิธีทะลวงสู่ขอบเขตจิตหยางภายในหนึ่งเดือนแก่เขาอีกด้วย
นั่นมิใช่วิชาลับอันใด หากแต่เป็นหมากกระดานหนึ่งที่พระแม่ชิงอีวางไว้ หากค่ายกลนี้สำเร็จ มิเพียงหลี่เต้าเสวียนจะสามารถทะลวงขอบเขตได้ในทันทีเท่านั้น แต่หลังจากนี้เป็นต้นไป ฉางอันก็จะมั่นคงดั่งปราการเหล็ก ไม่ถูกภูตผีปีศาจรุกรานอีกต่อไป
หากคิดจะจัดวางหมากกระดานนี้ให้สำเร็จ ห่วงโซ่สำคัญที่สุดในนั้นก็คือมหาค่ายกลสี่อสูรศักดิ์สิทธิ์!
พรึ่บ~