เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 462 ประมือกับพระแม่ หนึ่งเดือนทะลวงจิตหยาง!
เมื่อหลี่เต้าเสวียนฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตนเองยังคงอยู่ในศาลพระแม่ชิงอี รอบกายอบอวลด้วยไอควันธูป พระแม่ชิงอีประทับนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นบัว ไอเย็นสายแล้วสายเล่าลอยละล่องออกมาจากร่างของนาง แล้วควบแน่นเป็นลูกแก้วสีฟ้าใสกระจ่างเม็ดเล็ก ๆ เม็ดหนึ่งในที่สุด
ลูกแก้วเร้นลับหมุนวน แผ่กระจายไอเย็นออกมาไม่ขาดสาย ทำให้อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว
สิ่งเหล่านี้คือไอเย็นที่พระแม่ชิงอีดูดซับออกมาจากร่างของหลี่เต้าเสวียน นางพบว่าไอเย็นเหล่านี้บริสุทธิ์ยิ่งนัก แม้แต่อาศัยพลังเวทของนางก็ไม่อาจหลอมละลายได้ ทำได้เพียงขับออกมานอกร่าง กลั่นเป็นไข่มุกไอเย็นเช่นนี้เม็ดหนึ่ง
"ชิงหนี..."
เมื่อเห็นภาพนี้ หลี่เต้าเสวียนย่อมรู้ดีว่าพระแม่ชิงอีได้ช่วยชีวิตตนไว้อีกคราแล้ว
เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเรียก
พระแม่ชิงอีลืมเนตรขึ้น แสงเทพเจิดจ้าไร้คลื่นระลอก เย็นชาห่างเหินยิ่งนัก ราวกับเซียนผู้สถิตอยู่เหนือหมู่เมฆ กำลังทอดมองสรรพสัตว์เบื้องล่าง
"ชิงหนี ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยข้าไว้ ข้ารู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมากแล้ว ไอเย็นพวกนั้นหายไปหมดสิ้น..."
หลี่เต้าเสวียนตื่นเต้นอยู่บ้าง เพราะวารีแท้เสวียนหมิงในร่างคล้ายจะสงบนิ่งลง ไม่แผ่กระจายไอเย็นออกมาอีก