ตอนที่ 461 ศิษย์อาจารย์พบหน้า ตึงเครียดปานเกาทัณฑ์ขึ้นสาย

ตอนที่ 461 ศิษย์อาจารย์พบหน้า ตึงเครียดปานเกาทัณฑ์ขึ้นสาย

คิ้วเรียวพรายดั่งสายน้ำสารท ผิวผ่องดุจหยกเคล้าสายลมแผ่ว

กลิ่นหอมจรุงของดอกบัวอบอวลไปทั่วทั้งศาลเทพ พาให้ผู้ได้สูดดมลืมสิ้นความพะวงทางโลก

แม้ว่าจะได้พบพระแม่ชิงอีมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่หลี่เต้าเสวียนก็ยังอดมิได้ที่จะตื่นตะลึงในความงาม การได้พบพระแม่ในครานี้ เขาพบว่าพระแม่ดูงดงามจับตายิ่งขึ้นไปอีก

บนแท่นบัวเก้ากลีบ โฉมสะคราญอันหาใดเปรียบนั่งขัดสมาธิอยู่บนนั้น อาภรณ์สีเขียวอันสง่างามทอประกายแสงหลากสีระยิบระยับ แม้กระทั่งเส้นเกศาทุกเส้นยังเปล่งประกายโปร่งแสงประดุจอาบแสงตะวันยามเช้า

หลี่เต้าเสวียนอดนึกถึงถ้อยคำหนึ่งที่จวงจื่อเคยกล่าวไว้ใน ‘การท่องเที่ยวอย่างเสรี’ มิได้

ณ ขุนเขาเหนี่ยวกูเซ่อ มีเทพจำศีลพำนักอยู่ ผิวกายนั้นประดุจน้ำแข็งหิมะ อ่อนช้อยประหนึ่งดรุณีแรกรุ่น มิกลืนกินธัญพืชทั้งห้า สูดลมดื่มน้ำค้าง ขี่เมฆา บัญชามังกรเหิน ท่องไปไกลโพ้นเกินสี่คาบสมุทร

ในสายตาธรรมของหลี่เต้าเสวียน พระแม่ชิงอีช่างลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึงอย่างแท้จริง ในชั่วพริบตาที่นางปรากฏกาย ปราณแห่งดิน น้ำ ลม ไฟ ทั่วทั้งเมืองฉางอันล้วนแปรเปลี่ยนไปอย่างละเอียดอ่อน จนทำให้เหนือท้องฟ้าเมืองหลวงปรากฏริ้วเมฆาหลากสีสันอันวิจิตรตระการตา

เซียนสัญจร ย่อมบังเกิดนิมิตอัศจรรย์