กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 452 คมศัสตราคือภักดีและคุณธรรม หลอมสร้างวิชาง้าวชุนชิว!
“วันนี้ ข้านักพรตจะเชือดเจ้าเสีย!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เต้าเสวียน อู๋จือฉีชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นนัยน์ตาสีทองก็ปรากฏแววเย้ยหยันอย่างยิ่ง มันแหงนหน้าหัวเราะร่าลั่นฟ้า เสียงดังกึกก้องประดุจฟ้าร้องสะเทือน
ซ่า~
ยามเสียงหัวเราะดังขึ้น สายน้ำในแม่น้ำโดยรอบก็พลุ่งพล่านสั่นสะเทือนตามไปด้วย กระทั่งเขากุยซานบนหลังของมันก็ยังมีเศษหินร่วงกราว หล่นลงสู่น้ำราวกับเม็ดฝน
“เชือดข้าเนี่ยนะ?”
อู๋จือฉีกล่าวอย่างเหยียดหยาม “แม้แต่มหาอวี่ก็ยังฆ่าข้าไม่ได้ เจ้าเป็นแค่นักพรตตัวกระจ้อยร่อย กระทั่งขอบเขตจิตหยางก็ยังก้าวไปไม่ถึง ต่อให้ข้ายืนนิ่ง ๆ ให้เจ้าตี เจ้าจะทำอะไรข้าได้?”
แววตาของหลี่เต้าเสวียนเย็นชา เขาไม่ปริปากพูด แต่ยกมือซ้ายขึ้นอย่างเงียบงัน ยันต์ทัพห้าขุนพลคลั่งบนฝ่ามือเปล่งแสงลี้ลับเรืองรองและร้อนผะผ่าวขึ้นมาน้อย ๆ
“อิทธิฤทธิ์แห่งเฟิงตู แม่ทัพพิฆาตมาร ควบคุมฟ้าบัญชาปฐพี มหาขุนพลกวนหยวนซ่วย จงสดับรับบัญชา เร่งรุดมาสู่ปะรำพิธี เชิญจริงมาทันตา รับโองการไท่ชิง!”
ท่องเคล็ดวิชาในใจ หลี่เต้าเสวียนก็งัดไพ่ตายที่เขาตระเตรียมไว้นานออกมาในที่สุด