กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 451 วานรเทพอุทกภัย กายาวัชระคงกระพัน
หลี่เต้าเสวียนเพ่งสมาธิแน่วแน่ ไม่ยอมปล่อยให้ความเคลื่อนไหวใดเล็ดลอดสายตา ทว่ากลับไม่พบความผิดปกติอันใดเลย มองดูน้ำเต้าสามภพค่อย ๆ ดูดกลืนมวลน้ำท่วมเข้าไป ส่วนราษฎรฉางอันที่ประสบเคราะห์ก็ทยอยได้รับการช่วยเหลือจากร่างแยกของเสี่ยวเชวี่ยเอ๋อร์
บนท้องฟ้ามีร่างมหึมาหลายสายบินผ่านไป นั่นคือร่างแยกของเสี่ยวเชวี่ยเอ๋อร์ที่สำแดงวิชากายาเทียมฟ้าปฐพี ปากของพวกมันพร่ำบ่นว่าหลี่เต้าเสวียนเอาแต่ใช้แรงงานนกตัวนี้ ทว่าร่างกายกลับซื่อตรงยิ่งนัก กำลังขนย้ายราษฎรอย่างขะมักเขม้น
ในที่สุดสถานการณ์ก็เริ่มทรงตัว
หลี่เต้าเสวียนเริ่มแคลงใจ หรือว่าเขาจะระแวดระวังจนเกินเหตุไปเอง?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา ชั่วพริบตาถัดมา เขาก็รู้ตัวว่าตนคิดผิด แถมยังผิดมหันต์อีกด้วย
มวลน้ำท่วมที่เพิ่งยอมให้น้ำเต้าสามภพสูบกลืนไปโดยดีพลันปั่นป่วนคลุ้มคลั่งขึ้นมา ไอวารีไร้สิ้นสุดปะทุพวยพุ่งทะยานเสียดฟ้า ประหนึ่งกำลังก่อเกิดเป็นคลื่นยักษ์โถมซัดสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
ซ่า!
ใต้ผิวน้ำอันมืดมิด กลับมีเสียงโซ่ตรวนอันหนักอึ้งแว่วดังขึ้นมา
ตูม!