ตอนที่ 453 เทพธิดาเซียวเซียงเยือนฉางอัน ดอกบัวผลิร่วงกุมหยินหยาง

ตอนที่ 453 เทพธิดาเซียวเซียงเยือนฉางอัน ดอกบัวผลิร่วงกุมหยินหยาง

บนท้องฟ้าฝนยังคงตกกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง หลังจากน้ำเต้าสามภพของหลี่เต้าเสวียนถูกอู๋จือฉีซัดกระเด็นไป กระแสน้ำเชี่ยวกรากก็กลับมาอาละวาดอีกครั้ง ระดับน้ำค่อย ๆ เอ่อสูงขึ้น หอสูงบางแห่งที่เดิมยังโผล่พ้นผิวน้ำ เวลานี้ก็เริ่มถูกกลืนจมลงไปทีละน้อย

ชาวบ้านผู้รอดชีวิตจำนวนมากต่างพากันสวดภาวนาเงียบ ๆ เอ่ยขานพระนามทวยเทพเซียนทุกสาย หวังว่าจะมีใครสักคนมาช่วยกอบกู้พวกเขา

ทว่าความจริงช่างโหดร้ายยิ่งนัก ระดับน้ำยังคงเพิ่มสูงขึ้นทีละน้อย ผู้ใหญ่ต่างชูเด็ก ๆ ขึ้นเหนือน้ำ บัดนี้น้ำท่วมเอ่อมาถึงลำคอของพวกเขาแล้ว ซากศพที่ลอยผ่านไปเป็นระยะคล้ายเป็นลางบอกชะตากรรมของพวกเขา

ที่ร้ายแรงยิ่งกว่านั้นคือ มีคนมองเห็นผีพรายน้ำหลายตัวกำลังว่ายเข้ามาจากแดนไกล ดวงตาของพวกมันเปล่งประกายกระหายเลือด ดมได้กลิ่นคาวเลือดสด ๆ เสียแล้ว

"สวรรค์เอ๋ย ข้าไม่เคยทำเรื่องชั่วช้าใด ๆ ไฉนจึงต้องมารับทัณฑ์เช่นนี้ด้วย?"

"บ้านข้ามีลูกหกคน รอดมาได้แค่คนนี้คนเดียว สวรรค์ ท่านเปิดตาดูเถิด!"

"พระโพธิสัตว์กวนอิม พระยูไลพุทธเจ้า เง็กเซียนฮ่องเต้ ไม่ว่าจะเป็นเทพเซียนองค์ใด โปรดสำแดงอิทธิฤทธิ์มาช่วยพวกเราด้วยเถิด..."

ชาวบ้านตาดำ ๆ ไร้กำลังวังชาเหล่านี้ เมื่อเผชิญหน้ากับทางตัน ย่อมทำได้เพียงวิงวอนขอการคุ้มครองจากทวยเทพ ในโลกที่เต็มไปด้วยภูตผีปีศาจเช่นนี้ กำลังของมนุษย์ช่างกระจิริดเหลือเกิน