ตอนที่ 450 อาภรณ์ขาวสยบมหาอุทกภัย กุยซานล่ามวานรคราม

ตอนที่ 450 อาภรณ์ขาวสยบมหาอุทกภัย กุยซานล่ามวานรคราม

เมืองฉางอันอันเคยรุ่งเรืองโอ่อ่าในวันวาน บัดนี้กลับถูกมวลน้ำมหาศาลกลืนกินจนมิด เนื่องจากเหตุมหันตภัยอุบัติขึ้นในยามราตรี ราษฎรจำนวนมากที่ยังหลับใหลอยู่ในห้วงนิทราจึงถูกกระแสน้ำพัดพาไปโดยไม่ทันรู้ตัว แล้วตกเป็นเหยื่ออันโอชะของเหล่าผีพรายน้ำ

ยังมีผู้โชคดีบางส่วนที่ปีนป่ายขึ้นไปบนหอสูง หลบพ้นเคราะห์กรรมมาได้ชั่วคราว ทว่ายามทอดสายตามองดูเงาประหลาดลางเลือนใต้น้ำ ก็มิอาจหักห้ามอาการสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว ได้แต่ภาวนาขอให้ทวยเทพสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง

บางคนอาศัยถังไม้หรือแผ่นกระดานเตียง ลอยคอซวนเซไปมาอยู่เหนือน้ำ ประหนึ่งเรือน้อยไร้สายผูกมัด พร้อมจะอับปางลงได้ทุกเพลา

อำเภอหลงโหยวก็เคยเกิดภาพเหตุการณ์เยี่ยงนี้มาก่อน ครั้งนั้นเป็นเจียวหลงหลบหนี ใช้มหาอิทธิฤทธิ์เรียกลมบันดาลฝนชักนำพายุฝนกระหน่ำ จมทั้งอำเภอลงสู่บาดาล

ทว่าอุทกภัยที่ฉางอันเผชิญในครานี้กลับทวีความรุนแรงยิ่งกว่าอำเภอหลงโหยวหลายเท่านัก มิเพียงมีพายุฝนคลั่ง ยังมีมวลน้ำทั้งแปดสายแห่งฉางอันที่พังทะลักตลิ่ง จนทำให้มหานครอันเกรียงไกรกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ แปรเปลี่ยนเป็นนรกบนดินในชั่วพริบตา

ทว่าท่ามกลางภัยพิบัติที่ลุกลามไปทั่วทั้งฉางอัน มีอยู่สถานที่หนึ่งซึ่งยังคงสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น นั่นคือศาลเทพีของพระแม่ชิงอี

ศาลแห่งนี้เพิ่งสร้างขึ้นได้ไม่นาน หลังจากพิธีบวงสรวงสวรรค์ผ่านพ้น จึงได้มีควันธูปบูชาเนืองแน่นหลั่งไหลเข้ามาอย่างล้นหลาม