ตอนที่ 447 พิรุณราตรีกำเนิดหน่อเนื้อกษัตริย์ สั่นกระดิ่งเพรียกภูตเทพ

ตอนที่ 447 พิรุณราตรีกำเนิดหน่อเนื้อกษัตริย์ สั่นกระดิ่งเพรียกภูตเทพ

เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ของหลี่เต้าเสวียน ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างแววตาสั่นไหวด้วยความตระหนก

ในดวงตาของหลี่ซื่อหมินพลันสว่างวาบ เผยประกายแห่งความหวังอันไร้ขอบเขต กระทั่งน้ำเสียงยามเอ่ยปากยังสั่นเครืออยู่บ้างเล็กน้อย

“ดี... ดี... เร็วเข้า!”

ฉางเล่อน้อยดึงชายเสื้ออาจารย์ไว้เงียบ ๆ นางพบว่าบนชุดนักพรตของอาจารย์เปียกชุ่มไปด้วยลมฝนเกินกว่าครึ่ง อาจารย์ผู้เคยสงบนิ่งสุขุมคล้ายรอบรู้ทำได้ทุกสิ่งในวันวาน บัดนี้กลับดูเหนื่อยล้าอยู่บ้าง

หลี่เต้าเสวียนทาบฝ่ามือลงบนหน้าผากของจักรพรรดินีจ่างซุน ยันต์ทัพห้าขุนพลคลั่งกลางฝ่ามือเปล่งแสงลี้ลับ ส่งดวงวิญญาณของจักรพรรดินีกลับคืนสู่ร่างเนื้อของนางอีกครา

หลังผ่านการหล่อเลี้ยงจากยันต์ทัพห้าขุนพลคลั่ง ดวงวิญญาณของจักรพรรดินีจ่างซุนมั่นคงขึ้นมากแล้ว ทว่าก็ยังคงมีความเสียหายบางส่วนที่ยากจะฟื้นฟูเยียวยา

คนธรรมดาที่ไม่เคยบำเพ็ญเพียร จิตหยินจะเปราะบางสักเพียงใด ยามไปกลับรอบนี้ ต้องกรำลมฝนกระหน่ำ ทั้งยังถูกสายฟ้าข่มขวัญ เกรงว่าจะทิ้งรากเหง้าแห่งโรคภัยเอาไว้

หลี่เต้าเสวียนพลันนึกขึ้นได้ว่า ในประวัติศาสตร์จักรพรรดินีจ่างซุนก็สิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควร อายุเพียงสามสิบกว่าปีก็จากไปด้วยโรคภัย น่าเสียดายยิ่งนัก หรือว่าจะเป็นเพราะรากเหง้าของโรคที่ก่อตัวขึ้นในครั้งนี้กันแน่?