เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 441 อารามเต๋าทำนายวาสนารัก หนึ่งอักษรสยบภูตผี
ก่อนหน้านี้หลี่เต้าเสวียนได้แยกร่างแปลงออกไปมากมายเพื่อตามหาฉางเล่อ ทว่าจนกระทั่งพลังเวทของร่างแปลงสูญสิ้น ก็ยังไม่อาจพบร่องรอยของฉางเล่อเลย
ตอนที่สนทนากับพระเสวียนจั้งเมื่อครู่ ท่าทีผ่อนคลายและปลอดโปร่งที่เขาแสดงออกมาล้วนแต่เป็นการเสแสร้ง เพียงไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องเป็นกังวลแทนตน
แท้จริงแล้ว ศิษย์เอกคนโตของตน ซ้ำยังเป็นถึงพระราชธิดาขององค์จักรพรรดิ บัดนี้กลับเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นจนไร้ร่องรอยเช่นนี้ จะไม่ให้เขากังวลได้อย่างไร
สำหรับเด็กหญิงตัวน้อยที่มักจะทำขนมเกสรดอกไม้ให้เขา และแย้มยิ้มอย่างเบิกบานใจทุกครั้งที่ได้พบหน้า หลี่เต้าเสวียนย่อมมีความห่วงใยเอ็นดูอยู่เป็นทุน หากนางต้องประสบเคราะห์ร้ายเพราะตนเอง เขาย่อมไม่อาจอยู่อย่างสงบใจได้เป็นแน่
นี่คือเหตุผลที่เขาพาเซี่ยวเทียนมาที่นี่ จมูกของสุนัขนั้นไวอย่างยิ่ง เชี่ยวชาญการแกะรอยตามกลิ่นเป็นเลิศ ในตำนานเล่าว่าสุนัขสวรรค์เซี่ยวเทียนของเทพเอ้อร์หลางนั้น ถึงขั้นสามารถ "ฟ้าดินไร้ขอบเขต ติดตามหมื่นลี้" ในสามภพนี้ไม่มีกลิ่นใดเล็ดลอดจมูกมันไปได้!
ปีศาจสุนัขตัวนี้ก็ชื่อเซี่ยวเทียน แม้ไม่อาจไปถึงขั้นนั้นได้ แต่อาจช่วยนำเบาะแสมาให้ได้บ้าง
เรื่องที่ท่านเซียนสั่งการ เซี่ยวเทียนย่อมใส่ใจเป็นอย่างยิ่ง มันวิ่งพล่านไปทั่วห้อง ดมฟุดฟิดทุกซอกทุกมุม เมื่อจำแนกกลิ่นของฉางเล่อได้ชัดเจนแล้ว จึงก้าวออกนอกห้องแล้วสูดหายใจเข้าลึกอย่างแรง
ในพริบตาเดียว กลิ่นนับไม่ถ้วนก็ระเบิดกระจายอยู่ในโพรงจมูกของมัน