ตอนที่ 440 สามสมบัติแห่งพุทธะ อัญเชิญพระสูตรแดนประจิม

ตอนที่ 440 สามสมบัติแห่งพุทธะ อัญเชิญพระสูตรแดนประจิม

เมื่อเผชิญหน้ากับอสูรสุนัขที่หมอบกราบตน หลี่เต้าเสวียนดูไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย น้ำเสียงของเขาเจือแววทอดถอนใจอยู่บ้าง

“มิได้พบกันเพียงไม่กี่เดือน นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะมีวาสนาถึงเพียงนี้แล้ว”

เซี่ยวเทียนกล่าวด้วยความเคารพอย่างยิ่ง “หากมิใช่เพราะบุญคุณที่ท่านเซียนชี้แนะสั่งสอนในกาลก่อน ปีศาจน้อยย่อมไม่มีวันประสบความสำเร็จเช่นในวันนี้ เกรงว่าคงยังเป็นเพียงหมาจรจัดผู้โง่เขลาเบาปัญญา และคงหนาวตายหรืออดตายอยู่ตามซอกมุมใดมุมหนึ่งไปนานแล้วขอรับ”

ในอดีตตอนที่หลี่เต้าเสวียนเพิ่งกลับสู่เขาหลงหู่ บนเขามีคดีหญิงมีครรภ์ผูกคอตายหลายราย ต่อมาหลี่เต้าเสวียนสืบไปจนถึงหมู่บ้านซ่างเหอ ได้สังหารอสูรม้าที่นั่น และพบว่าทารกฝันร้ายถูกจางเทียนเต๋อบุตรชายของจางจิ่วเซียวบงการอยู่ ในระหว่างการต่อสู้ครั้งนั้น เขาได้ชี้แนะเบิกปัญญาให้แก่หมาจรจัดตัวหนึ่งตามอารมณ์ชั่ววูบ

เดิมทีเป็นเพียงการยื่นมือช่วยโดยมิได้ตั้งใจ นึกไม่ถึงว่าอสูรสุนัขตัวนี้จะมีวาสนาไม่น้อย ดูท่าคงได้พานพบปาฏิหาริย์มา ยามนี้แม้ยังไม่บรรลุขอบเขตจิตหยิน แต่ความแข็งแกร่งของร่างกายเนื้อ นับเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าในบรรดาผู้ฝึกขอบเขตปี้กู่แล้ว

หลี่เต้าเสวียนพยักหน้า จากนั้นเนตรสวรรค์ตรงหว่างคิ้วก็เปิดออก กวาดตามองอสูรสุนัขตัวนี้ แววตาพลันหม่นลงเล็กน้อย

บนร่างของมัน เขาเห็นไอดำสายหนึ่งปรากฏชัดเจน แสดงว่าแม้อสูรสุนัขตัวนี้จะไม่เคยกินคน แต่เรื่องชั่วช้าก็ทำมาไม่น้อยเช่นกัน