ตอนที่ 431 เทพธิดาเซียวเซียง สุ่ยชังกวนต้าตี้

ตอนที่ 431 เทพธิดาเซียวเซียง สุ่ยชังกวนต้าตี้

เฉินจื่ออวี้ลืมตาทั้งสองข้าง มองผ่านเงาสะท้อนในสระน้ำจนเห็นรูปลักษณ์ของตนในยามนี้ได้อย่างชัดเจน

เมื่อเห็นว่าร่างตนไม่มีอาภรณ์ติดกายแม้แต่ชิ้นเดียว นางก็งอนิ้วดีดออกเบา ๆ ใบบัวใต้ฝ่าเท้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นชุดผ้าโปร่งสีครามจาง ดุจทิวยอดเขาคลื่นมรกต คล้ายความเขียวขจีเจือคิ้วคราม สง่างามพิสุทธิ์ดั่งเซียน

ส่วนดอกบัวเก้ากลีบดอกนั้นกลับกลายเป็นร่มกระดาษน้ำมันสีขาวคันหนึ่ง อวลไอสีม่วงกำเนิดแต่แรกเริ่ม กลายเป็นสมบัติวิเศษคู่กำเนิดของนาง

เกิดมาเป็นจิตหยาง มีสมบัติวิเศษติดตาม จุดเริ่มต้นของเฉินจื่ออวี้จึงก้าวข้ามจุดสิ้นสุดของผู้คนนับไม่ถ้วนไปแล้ว นี่คือรากฐานอันศักดิ์สิทธิ์ที่ฟ้าประทานมาแต่กำเนิด

เท้าหยกกระจ่างใสของนางแตะผิวน้ำแผ่วเบา ก่อระลอกคลื่นงดงามระคนเป็นระลอก นางค่อย ๆ เดินมาหยุดอยู่ข้างกายพระแม่ชิงอี แล้วยอบกายคารวะอย่างอ่อนช้อย