เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 432 ทั้งเมืองล้วนกล่าวขานถึงบุรุษผู้นั้น
นอกกำแพงเมืองฉางอัน เณรน้อยผู้สวมจีวรปอน ๆ ใช้ไม้ไผ่ต่างไม้เท้า แบกตะกร้าสานหลังแอ่น เดินทางฝ่าลมฝุ่นมาแต่ไกล
เขาแหงนหน้ามองเมืองฉางอันอันสูงตระหง่านโอ่อ่าและวิจิตรตระการตา แววตาอันกระจ่างใสพลันเป็นประกาย กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า "เซี่ยวเทียน รีบดูสิ นี่แหละคือเมืองฉางอัน!"
ตะกร้าไม้ไผ่ไหวเบา ๆ มีหัวสุนัขตัวน้อยโผล่ออกมา ขนทั่วร่างดำขลับ แววตาสีดำคู่นั้นเผยความประหลาดใจเยี่ยงมนุษย์
เห็นได้ชัดว่าเจ้าหมาน้อยตัวนี้ก็กำลังตื่นตะลึงกับความรุ่งเรืองของฉางอันเช่นกัน มันร่อนเร่ไปทั่วสี่ทิศ เพิ่งเคยเห็นเมืองที่เกรียงไกรถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก
เณรน้อยยิ้มร่า "เซี่ยวเทียน ชาวบ้านในฉางอันดูท่าทางใจดีมีเมตตากันทั้งนั้น ประเดี๋ยวข้าจะไปบิณฑบาตอาหารเจสักมื้อ เจ้าคงหิวแย่แล้วสินะ"
"โฮ่ง ๆ!"