ตอนที่ 430 ดอกบัวก่อกำเนิดร่างเซียน

ตอนที่ 430 ดอกบัวก่อกำเนิดร่างเซียน

ตะวันขึ้นจันทร์คล้อย ดวงดาราเคลื่อนคล้อยเปลี่ยนผัน

นับแต่หลี่เต้าเสวียนรับฉางเล่อเป็นศิษย์ ก็ผ่านพ้นไปอีกหนึ่งเดือนแล้ว

เรือนน้อยเสวียนตู

หลี่เต้าเสวียนในชุดขาวนั่งขัดสมาธิอยู่เหนือมวลบุปผา จุดชีพจรทั่วร่างเปล่งประกายเจิดจรัส ชักนำแสงจันทร์บนฟากฟ้าลงมาสู่ตน

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเคยกินไขหยกคุนหลุนหรือไม่ หลี่เต้าเสวียนจึงรู้สึกว่ากระดูกและรากฐานของตนยกระดับขึ้นอีกมาก ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรก็รวดเร็วขึ้นไม่น้อยเช่นกัน

ยามนี้ภายใต้การหล่อเลี้ยงของแสงจันทร์ พลังเวทของเขาค่อย ๆ เพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือไอหยินในดวงวิญญาณกำลังสลายหายไปทีละน้อย

เมื่อไอหยินสายสุดท้ายมลายสิ้น ดวงวิญญาณของหลี่เต้าเสวียนก็เริ่มกำเนิดแสงทองขึ้นมาจุดหนึ่ง เจิดจ้าดั่งดวงสุริยัน เปี่ยมล้นด้วยไอชีวิตอันไร้ขอบเขต

นี่คือปราณหยางพิสุทธิ์หนึ่งจุด!

เทียนซืออาวุโสเคยบอกเล่าแก่เขาว่า แก่นแท้ของทวยเทพฟ้าดินก็คือกลุ่ม "ปราณ" หนึ่งกลุ่ม สิ่งที่เรียกว่าเทพแต่กำเนิด ก็ถือกำเนิดขึ้นมาจาก "ปฐมปราณแต่กำเนิด" นั่นเอง