เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 429 กุมารกระจายทรัพย์น้อยฉางเล่อ
เจียแท้จริงแล้วคือเครื่องประดับหยกบนศีรษะของคนโบราณ เป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศฐานะ ทั้งคำว่าเจียหลัวยังแฝงความหมายถึงพระราชวังอันโอ่อ่า ดังนั้นการที่หลี่เต้าเสวียนตั้งฉายาเต๋าให้ฉางเล่อว่าเหอเจีย จึงนับว่าเหมาะเจาะกับสถานะของนางอย่างยิ่ง
ขณะเดียวกันก็ฝากฝังความหวังที่หลี่เต้าเสวียนมีต่อฉางเล่อเอาไว้ด้วย นางมีสถานะพิเศษ เป็นถึงองค์หญิงใหญ่สายตรงแห่งมหาถัง ต่อให้กราบเข้าสำนักเขาหลงหู่ ก็ไม่อาจหลบเข้าป่าเขาลึกเพื่อบำเพ็ญเพียรโดยไม่ข้องแวะกับทางโลกเยี่ยงศิษย์ทั่วไปได้
ชะตาของนางถูกกำหนดให้ต้องผูกพันแนบแน่นกับความรุ่งเรืองเสื่อมถอยของมหาถัง หลี่เต้าเสวียนจึงหวังให้นางกลายเป็นสะพานเชื่อมระหว่างมหาถังกับฝ่ายเต๋า เป็นดั่งไข่มุกหยกที่ทอประกายเจิดจรัสอยู่ท่ามกลางแดนโลกีย์
“เหอเจียกราบคารวะท่านอาจารย์เพคะ!”
ฉางเล่อน้อยคุกเข่าลงกราบคารวะด้วยความเบิกบานใจ รับเอาฉายาเต๋าเหอเจียไป นับแต่นี้เป็นต้นไป ท่านอาจารย์ผู้สอนสั่งก็มิใช่เพียงท่านอาจารย์สอนหนังสือของนางอีกต่อไป หากแต่เป็นอาจารย์ผู้ถ่ายทอดวิชาเต๋าด้วย!
เมื่อนางประกอบพิธีกราบอาจารย์เสร็จสิ้น หลี่เต้าเสวียนก็ลูบศีรษะนางพร้อมรอยยิ้ม แล้วหยิบไข่มุกเม็ดหนึ่งซึ่งใสกระจ่างแวววาวออกมาจากน้ำเต้าสามภพ ภายในนั้นมีไอแสงสีน้ำเงินจุดประกายเรืองรอง