เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 392 มังกรขาวในแขนเสื้อ เสียงพิณขวางทาง
หลี่เต้าเสวียนไล่ล่าสังหารมาจนถึงนอกเมืองฉางอัน
เขาพบว่าอิทธิฤทธิ์วิชาหลบหนีของม่อเหอก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน แม้ตนจะแปลงกายเป็นสายฟ้า ในช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ยังยากจะไล่ตามทัน
เมื่อเห็นเวลาของการอัญเชิญเทพค่อย ๆ ไหลผ่านไป ตนเองกำลังจะร่วงหล่นจากขอบเขตจิตหยาง หลี่เต้าเสวียนก็ขมวดคิ้วแน่น หากพลาดโอกาสครั้งนี้จนปล่อยให้ม่อเหอหนีรอดไปได้ ครั้งหน้าคิดจะฆ่ามันอีก คงไม่รู้อีกกี่เดือนกี่ปี
ศัตรูระดับจิตหยางที่หลบซ่อนอยู่ในเงามืด เปี่ยมล้นด้วยความเคียดแค้น และไม่เลือกวิธีการเพื่อล้างแค้น...
คิดถึงตรงนี้ แววตาของหลี่เต้าเสวียนก็แน่วแน่ เจตนาสังหารไร้ผู้ทัดเทียม
ไม่ว่าจะอย่างไร วันนี้ต้องกำจัดพระชั่วตนนี้ให้ได้!
ทันใดนั้น หลี่เต้าเสวียนก็เกิดประกายความคิดผุดขึ้นมาในใจ วางแผนการขึ้นมาได้
เขาตะโกนเสียงดัง "ลองลิ้มรสอีกสักตราของข้านักพรตดู!"
กล่าวพลางยกตราพลิกฟ้าในมือขวาขึ้นมา ทำท่าเหมือนกำลังจะขว้างลงไป