กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 391 ฝนพรำฉางอัน ลับคมดาบมหาถัง
ตำหนักหงอี้
เสียงลมฟ้าร้องปลุกหลี่หยวนให้สะดุ้งตื่นจากภวังค์เมามาย เขาลืมตาทั้งสองขึ้นทันควัน ข้างหูได้ยินเสียงฝนตกเปาะแปะ ซะล้างตำหนักอันเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวหลังนี้
เขาผลักหน้าต่างออกไป ไอชื้นพวยพุ่งเข้าปะทะใบหน้า ลมกรรโชกปนละอองฝนพัดเส้นผมขาวโพลนของเขาปลิวกระจาย
แววตาของหลี่หยวนเลื่อนลอยเล็กน้อย พลันหวนนึกขึ้นได้ว่า ฉางอันไม่ได้มีฝนตกมาเนิ่นนานแล้ว ไฉนวันนี้จึงเกิดฝนกระหน่ำขึ้นมากะทันหัน?
ฝนใหญ่ครานี้ มิต้องสงสัยเลยว่าช่วยคลี่คลายวิกฤตคอหอยจ่อไฟของคนผู้นั้นได้ทันท่วงที
หลี่หยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย นิ้วมือเกาะขอบหน้าต่างแน่น แววตาแปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อนยิ่งนัก