กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 390 ตราพลิกฟ้าสำแดงเดช โลหิตพุทธะหลั่งรินทั่วฉางอัน!
ยามซื่อ วันที่ยี่สิบเจ็ด เดือนห้า รัชศกเจินกวนปีที่สอง ฉางอันที่แห้งแล้งมานานหลายเดือน ในที่สุดก็ได้ต้อนรับสายฝนกระหน่ำอันชื่นฉ่ำใจ!
ในวันนี้ ชาวบ้านจำนวนมากต่างหลั่งน้ำตาด้วยความตื้นตัน เด็ก ๆ โห่ร้องกระโดดโลดเต้น วิ่งเล่นซุกซนใต้ชายคา ยื่นมือเล็ก ๆ รองรับน้ำฝนแล้วดื่มกินไม่ขาดสาย เพื่อหล่อเลี้ยงริมฝีปากที่แห้งแตก
ถึงกับมีผู้คนคุกเข่าลงท่ามกลางสายฝน ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนหมดเสียง
บางคนรอดชีวิตเพราะฝนห่านี้ บางคนกลับมามีความหวังในการใช้ชีวิตอีกครั้งเพราะฝนห่านี้ และบางคนก็กำลังรำลึกถึงญาติมิตรที่จากไปแล้ว
หยาดฝนตกลงในหม้อ ชาม กะละมัง ถังน้ำที่พวกเขาตระเตรียมไว้นานแล้ว เกิดเป็นเสียงกระทบใสกังวาน เมื่อมองดูน้ำฝนที่ค่อย ๆ สะสมเพิ่มพูนขึ้น ผู้คนมากมายต่างก็เผยรอยยิ้มออกมา
ตั้งแต่โบราณกาลมา ความต้องการของราษฎรนั้นเรียบง่ายยิ่ง ขอเพียงมีชีวิตอยู่รอดได้ พวกเขาก็จะใช้ชีวิตประดุจวัวเฒ่าที่อดทนและเงียบสงบที่สุด