ตอนที่ 347 มังกรแท้ในวารียังสู้มัจฉาไม่ได้ วิหคเพลิงบนเวหายังอิจฉานกกระจอก

ตอนที่ 347 มังกรแท้ในวารียังสู้มัจฉาไม่ได้ วิหคเพลิงบนเวหายังอิจฉานกกระจอก

ราตรีอันเงียบสงัด ควันไฟลอยละล่องขึ้นสู่เวหา

หลี่เต้าเสวียนถกแขนเสื้อขึ้น จุดกองไฟ แล้วเริ่มแสดงฝีมือทำครัว

เขาหยิบไก่ป่าตัวหนึ่งออกมาจากน้ำเต้าสามภพ จากนั้นจึงถอนขน เชือดคอควักเลือด ผ่าเครื่องใน โรยเกลือและเครื่องปรุงอย่างคล่องแคล่วชำนาญ ห่อด้วยใบบัว พอกโคลนทับข้างนอกอย่างทั่วถึง แล้วนำไปหมกย่างไว้ในกองถ่านไฟ

นอกจากนี้ เขายังย่างเนื้อแกะและเนื้อหมูอีกจำนวนหนึ่งด้วย

ส่วนน้ำแกงนั้นต้มเป็นแกงผักฉุนไช่

ผักฉุนไช่เป็นผักป่าที่ชาวถังชื่นชอบยิ่ง น้ำแกงผักฉุนไช่หอมละมุนแก้เลี่ยน ดื่มแล้วหวานติดลิ้น นับเป็นกับข้าวพื้นบ้านอย่างหนึ่ง

หนึ่งชั่วยามผ่านไป

กลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วทั้งลานเรือน กระทั่งกลิ่นหอมเข้มข้นของมวลบุปผาก็ยังถูกกลิ่นเนื้อกลบมิด