เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 348 กระท่อมหญ้าเขาใต้บังเกิดวายุจันทรา พบพานหารู้ไม่คือสหายเก่า
เมื่อคิดกระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุทั้งหมดแล้ว หลี่เต้าเสวียนก็มองดูไท่เจิน พลางทอดถอนใจ "แม่นางจูเก่อช่างเฉลียวฉลาดยิ่งนัก โบราณมีมังกรซุ่มแห่งหนานหยาง บัดนี้มีมังกรซุ่มแห่งเขาใต้แล้วสินะ!"
ไท่เจินยิ้มพลางกล่าว "พี่หลี่กล่าวเกินไปแล้ว ท่านก็แค่ใบไม้บังตาชั่วคราวเท่านั้นเอง"
ยามนี้ในใจหลี่เต้าเสวียนคิดจะจากไปแล้ว ทว่ายังมิทันได้เอ่ยปาก ก็เห็นไท่เจินค้อมกายคารวะ
"พี่หลี่รีบร้อนจะไป ข้าน้อยคงมิไปส่งไกล ขออวยพรให้ท่านจับตัวคนร้ายตัวจริงได้โดยเร็ว คลี่คลายคดีประหลาดนี้ได้สำเร็จ"
หลี่เต้าเสวียนคารวะตอบ จากนั้นก็มองสบตานางอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง
แม้ตบะของอีกฝ่ายจะต่ำกว่าตนเองมาก ทว่าเขากลับรู้สึกอยู่เสมอว่ายามอยู่ร่วมกัน กลิ่นอายของนางกลับข่มตนเองไว้ และจังหวะการสนทนาก็ถูกนางเป็นผู้ชักนำโดยตลอด