ตอนที่ 346 ไท่เจินสวมรอยหญิงแซ่จูเก่อ

ตอนที่ 346 ไท่เจินสวมรอยหญิงแซ่จูเก่อ

สายตาสบประสานกัน หลี่เต้าเสวียนเป็นฝ่ายเบือนสายตาหลบไปก่อน เพราะการจ้องตาสตรีเป็นเวลานาน นับเป็นการเสียมารยาทอย่างยิ่ง

เขากำลังจะเอ่ยปาก ก็เห็นฉาชาพุ่งพรวดเข้าไปในอ้อมกอดของสตรีชุดขาวคนนั้น น้ำหูน้ำตาไหลพราก พลางกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ ข้ารู้ว่าท่านต้องร้อนใจมากแน่ ๆ ต้องเป็นห่วงข้ามากแน่ ๆ ขะ...ข้าเองก็คิดถึงท่านอาจารย์มากเจ้าค่ะ..."

ไท่เจินชะงักไปเล็กน้อย นางเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าข้าง ๆ ยังมีเจ้าตัวเล็กอยู่อีกคนหนึ่ง

เมื่อมองฉาชาที่น้ำตาอาบแก้ม นางลังเลเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้าพลางกล่าวว่า "ใช่แล้ว อาจารย์ก็คิดถึงเจ้ามาก จากกันหนึ่งวัน ราวกับเนิ่นนานถึงสามฤดูสารท"

กล่าวพลางนางก็ยื่นมือออกไปกดหัวของฉาชาไว้ เพื่อมิให้น้ำตาและน้ำมูกของอีกฝ่ายมาเปรอะเปื้อนตัวนาง