เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 146 กายทองคำพุทธะ
เมื่อหลี่เต้าเสวียนได้สติตื่นขึ้น ก็พบว่าตนเองกลับมาอยู่ ณ ที่ตั้งเดิมของค่ายกลเจ็ดซาก แม้แต่ตำแหน่งที่ยืนอยู่ก็ไม่คลาดเคลื่อนไปแม้แต่น้อย ราวกับไม่เคยไปยังแดนชิงหมิงมาก่อนเลยอย่างไรอย่างนั้น
ทว่าตอนที่เขาจากไปนั้นเป็นเวลาเที่ยงวัน ตอนนี้ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงใกล้เข้าสู่ช่วงโพล้เพล้ ชัดเจนว่าเวลาผ่านไปแล้วหลายชั่วยาม
ยามนี้ท่านอาจารย์กำลังง่วนอยู่กับการใช้ซากปรักหักพังนั้นเป็นศูนย์กลาง นำเลือดหมาดำและเลือดหงอนไก่มาเป็นเครื่องปรุง วาดค่ายกลวงกลมขนาดใหญ่เอาไว้
จางกานหยางเช็ดมือลงบนชุดนักพรต บนหน้าผากมีหยาดเหงื่อผุดขึ้นมาเล็กน้อย
เมื่อเห็นหลี่เต้าเสวียนกลับมา เขาก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "ในที่สุดก็วาดค่ายกลเทียนกังสะกดมารนี้เสร็จสิ้นก่อนฟ้ามืด"
“ท่านอาจารย์ เหตุใดต้องเจาะจงใช้เลือดหงอนไก่กับเลือดหมาดำด้วยเล่าขอรับ”