ตอนที่ 147 โอสถสามสมบัติสมปรารถนา

ตอนที่ 147 โอสถสามสมบัติสมปรารถนา

ครึ่งชั่วยามต่อมา ก่อนที่พวกศิษย์ตำหนักว่านโซ่วจะรุดมาถึง ในที่สุดทั้งสองคนก็แยกจากกัน

อืม เสมอกัน

เหล่าศิษย์ตำหนักว่านโซ่วภายใต้การนำของอู๋ชิวไป๋รุดมาถึง มีจำนวนยี่สิบกว่าคน ในมือถือเครื่องรางอาคมหลากชนิด ดูท่าจะเตรียมตัวมาพร้อมเพรียงยิ่ง

เมื่ออู๋ชิวไป๋มาถึง ก็พบว่าบรรยากาศดูแปลกพิลึกอยู่บ้าง

ท่านปรมาจารย์เอามือไพล่หลังยืนตัวตรงดุจกระบี่ ทะนงองอาจยิ่ง เพียงแต่...ไฉนบนชุดคลุมสีม่วงถึงมีรอยเท้าอยู่หลายรอยเล่า?

อีกทั้งจางเจินเหริน จางกานหยาง หนวดเคราดูเหมือนจะแหว่งไปอีก ทั้งบนใบหน้ายังมีรอยฟกช้ำเขียวคล้ำอยู่อีกหย่อม

ทั้งสองยืนเคียงข้างกัน ทว่าต่างฝ่ายต่างไม่มองหน้ากัน

พิลึกแท้ พวกเขามิใช่สหายเก่ากันหรอกหรือ?

อู๋ชิวไป๋ก้าวขึ้นหน้าพลางเอ่ยถาม "ท่านปรมาจารย์ เจินเหริน ท่านทั้งสอง..."