ตอนที่ 104 โลงอาฆาตไม่ยอมลงดิน

ตอนที่ 104 โลงอาฆาตไม่ยอมลงดิน

เที่ยงวัน

แดดร้อนระอุ สองศิษย์อาจารย์หลบร่มพักใต้ต้นไม้ ทั้งสองเดินทางออกมาไกลจากอำเภอซินหยางแล้ว อย่างน้อยก็สี่ห้าร้อยลี้

ขณะที่หลี่เต้าเสวียนเตรียมจะฝึกบำเพ็ญ จู่ ๆ เสียเพลงซอน่าก็ดังแว่วมาจากที่ไกล

สองศิษย์อาจารย์สบตากัน เผยแววประหลาดใจเล็กน้อย

นี่มันดนตรีงานศพ!

เป็นดังคาด ไม่นานนักขบวนแห่ศพขบวนหนึ่งก็เคลื่อนมาจากแดนไกล

ทุกคนในขบวนล้วนสวมชุดผ้าป่านสีขาว กระดาษเงินกระดาษทองปลิวว่อนเต็มฟ้า เสียงร่ำไห้ระทมทุกข์ไม่ขาดสาย

ชายฉกรรจ์สี่คนแบกหามโลงศพ พวกเขารูปร่างกำยำล่ำสัน ทว่าบนใบหน้ากลับปรากฏแววทรมานอยู่บ้าง

หลี่เต้าเสวียนสังเกตเห็นว่า ทุกย่างก้าวที่พวกเขาเดินไป จะทิ้งรอยเท้าที่ลึกเป็นพิเศษไว้