เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 103 ปราณม่วงแห่งร้อยร่างแยก
ราตรีโรยตัว
หลี่เต้าเสวียนสะพายร่มกระดาษน้ำมัน เก็บสัมภาระทั้งหมดลงในน้ำเต้าสามภพ อาศัยแสงดาวส่องทาง ติดตามท่านอาจารย์ออกจากอำเภอซินหยางไปด้วยกัน
ครั้นพ้นประตูเมือง เขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลียวหลังกลับไปมอง
ภายใต้ความมืดมิด อำเภอซินหยางดูสงบเงียบเป็นพิเศษ ราวกับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้มิได้หลงเหลือร่องรอยใดไว้เลย
สถานที่แห่งนี้แม้ไม่ใหญ่นัก ทว่าผู้คนซื่อตรงมีน้ำใจ หลี่เต้าเสวียนใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เกือบสองเดือน ในใจจึงบังเกิดความอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง
ทว่าเขารู้ดี ตนเองจำต้องจากไปแล้ว
บางทีทุกสิ่งอาจยุติลงแล้ว ห้าเทพอธรรมถูกกำจัด แม้แต่อสูรจิ้งจอกแปดหางตนนั้นก็ถูกเขาเผาทั้งเป็นจนมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน ชาวบ้านที่นี่คงจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเสียที
ทว่าหลี่เต้าเสวียนรู้ดี ยังมีปริศนาอีกสองข้อที่ยังมิได้คลี่คลาย