เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 105 ศพกลาย มังกรคำราม
“ขอรับ ท่านอาจารย์!”
หลี่เต้าเสวียนก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เกรงว่านี่คงมิใช่วิญญาณร้ายธรรมดาเสียแล้ว
ชั่วพริบตาต่อมา รอยแยกแนวตั้งตรงหว่างคิ้วของเขาก็พลันเบิกออก ปรากฏเนตรเทวะเปล่งประกายเรืองรอง สายตาทะลุผ่านไม้โลงศพในทันที แล้วตกกระทบลงบนร่างของศพชราผู้นั้น
ศพสวมชุดไว้ทุกข์ ทว่าบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยขนสีดำ เล็บมือดำยาว ทั้งร่างอบอวลไปด้วยไอพยาบาทเข้มข้น
ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาของหลี่เต้าเสวียน มันพลันเบิกตากว้าง แววตาดุร้ายประดุจสัตว์ป่า อ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมสองซี่
ภายในโลงศพส่งเสียงร้องชวนขนหัวลุกดังก้อง ประหนึ่งสัตว์ร้ายกำลังแผดคำราม ทำเอาผู้คนตกใจแตกตื่นหนีกระเจิงไปคนละทิศละทางอย่างทุลักทุเล มีเพียงญาติสนิทของชายชราผู้นี้ที่ยังไม่หนีไปไหน