ตอนที่ 28 เฉินจื่ออวี้

ตอนที่ 28 เฉินจื่ออวี้

ครานี้ หลี่เต้าเสวียนจึงได้เห็นใบหน้านางอย่างชัดเจนเสียที

ใต้เกศาดำขลับ คือดวงหน้าเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง ผิวพรรณขาวซีดราวกิมะ ไร้ซึ่งเลือดฝาดและไอชีวิตแม้แต่น้อย

แต่อีกทางหนึ่ง หลี่เต้าเสวียนจำต้องยอมรับว่า ยามมีชีวิตอยู่ นางต้องเป็นสตรีที่งดงามยิ่งเป็นแน่

คิ้วโก่งดั่งขุนเขาไกล ตาคมซึ้งดุจจันทร์เหน็บหนาว เครื่องหน้าประณีตราวภาพวาด ริมฝีปากบางสีชาดดั่งเหมยกลางหิมะ ช่วยแต่งแต้มให้โฉมงามแกะสลักน้ำแข็งผู้นี้มีสีสันขึ้นมารำไร

ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับสตรีเลอโฉมเช่นนี้ หลี่เต้าเสวียนกลับรู้สึกเพียงขวัญผวาสะท้านใจ เขาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วเอ่ย "ท่านอาจารย์ ท่านเล่นไม้ไหนกันแน่ขอรับ"

นี่มันผีร้ายอาภรณ์แดงเชียวนะ!