กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 27 เคล็ดปราณม่วงบำรุงกำเนิด
ได้ยินคำถามนี้ จางกานหยางก็แค่นเสียงฮึออกมาคำหนึ่ง
"เมื่อก่อนอาจารย์คนนี้น่ะเก่งกาจถึงขั้นไหน ชื่อเสียงเกริกเกียรติก้องหล้า สยบอัจฉริยะใต้หล้ามานับไม่ถ้วน ช่างสูงส่งจนเหน็บหนาวเดียวดายดั่งหิมะโปรยปรายอย่างแท้จริง..."
หลี่เต้าเสวียนเผยสีหน้าคลางแคลงใจ ฟังดูแล้ว...ไฉนถึงเหมือนคุยโวโอ้อวดปานนั้นเล่า?
เผียะ!
จางกานหยางเคาะหัวเขาไปหนึ่งที
"อย่าพูดมาก ยืนให้มั่นเดี๋ยวนี้!"
หลี่เต้าเสวียนกัดฟันยืนหยัดต่อไป พลางนึกในใจว่าอาจารย์คงอับอายจนกลายเป็นโทสะ เลยแกล้งเอาคืนเขาแน่ ๆ
ครึ่งชั่วยามต่อมา
ในที่สุดธูปก็มอดดับลง หลี่เต้าเสวียนล้มพับลงกับพื้นดังตุ้บ เหงื่อโทรมกาย ขาทั้งสองข้างสั่นเทาไม่หยุด