เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 9 โลงศพในศาลบรรพชน
ภายใต้อนุภาพสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัว ฝีเท้าของเหล่าผีร้ายชะงักงันไปชั่วขณะ นั่นจึงเปิดโอกาสให้หวังชุนเซิงได้หายใจหายคอขึ้นมาบ้าง
เขามองไปยังหลี่เต้าเสวียนที่กำลังตั้งมุทราอสนี ในแววตามีประกายความหวังผุดขึ้นมา
นักพรตน้อยผู้นี้ ถึงกับมีวิชาเรียกสายฟ้าได้เชียวหรือ!
รอดตายแล้ว!
หวังชุนเซิงวิ่งหน้าตั้งไปทางหลี่เต้าเสวียน ทว่าการเคลื่อนไหวของหลี่เต้าเสวียนกลับเร็วยิ่งกว่า เพียงก้าวเท้าหนึ่งครา ร่างก็พลันมาปรากฏตรงหน้าหวังชุนเซิงราวกับเคลื่อนย้ายพริบตา
"ท่านนักพรต ช่วยข้าด้วย!"
"พวกมัน... พวกมันล้วนเป็นผี!"
หลี่เต้าเสวียนไม่ได้เอ่ยปาก สีหน้าของเขาเคร่งขรึม คว้าข้อมือของหวังชุนเซิงได้ก็หันหลังเผ่นแน่บทันที
แม้พลังเวทจะเพิ่มพูนขึ้นมาบ้าง แต่หลี่เต้าเสวียนก็เหลอยันต์ห้าอสนีเพียงห้าแผ่นเท่านั้น ส่วนพวกผีร้ายฝูงนี้อย่างน้อยก็มีหลายสิบตน ไม่อาจปะทะแตกหักด้วยได้