เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 8 ตบะรุดหน้า
ขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดจนแทบชักกระบี่เข้าใส่กัน มือข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามา คว้าจอกสุราตรงหน้าหลี่เต้าเสวียนไป
"ฮ่า ๆ นักพรตน้อยผู้นี้ดื่มสุราไม่ได้ เช่นนั้นให้ข้าน้อยดื่มแทนเขาเถิด"
ผู้พูดเป็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำวัยสามสิบเศษ มีหนวดเคราและเส้นผมดกดื่น ดูเปิดเผยจริงใจ เขายกสุราของหลี่เต้าเสวียนขึ้นดื่มจนหมดในคราวเดียว ก่อนจะเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มออกมาแล้วเอ่ย "สุราดี!"
หลี่เต้าเสวียนมองตัวหนอนเล็ก ๆ ที่กำลังไชกระดิกอยู่ตามซอกฟันของเขา อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมในใจ พี่ชายท่านนี้ใจกล้าบ้าบิ่นของจริง
ความจริงตั้งแต่ตอนก้าวเข้ามาที่นี่ หลี่เต้าเสวียนก็สังเกตเห็นคนผู้นี้แล้ว เขาไม่เหมือนกับชาวบ้านพวกนั้นที่มีสีหน้าแข็งทื่อ ทว่ามีผิวพรรณเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด ดูคล้ายคนเป็นมากกว่า
ชายวัยกลางคนที่พาหลี่เต้าเสวียนเข้ามาเห็นสุราถูกดื่มไปแล้วก็มิได้กล่าวอันใดอีก หมุนตัวเดินจากไป