กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 บ้านใหญ่กิจการใหญ่
ในลัทธิบูชาฟ้าที่ถือคนแข็งกินคนอ่อนเป็นเรื่องธรรมดาแบบนี้ คนที่หมดคุณค่าแล้ว แม้แต่จะมีสิทธิ์ไปเป็นไม้กันภัย ยังดูเกินจำเป็น
“ค่อยๆ พักฟื้นไปเถอะ”
สิงเต้าจื่อพูดส่งเดชไปประโยคเดียว แค่มองเขาเพิ่มอีกสักสายยังรู้สึกว่าเสียเวลา แกว่งแขนเสื้อกว้างแล้วเดินตรงออกไปนอกตำหนัก
“วันหน้าถ้ามีงานจิปาถะให้ทำ ก็จะเรียกเจ้าเอง”
คำพูดเย็นชาดังก้องอยู่ในตำหนัก
ประตูตำหนักหินออบซิเดียนบานใหญ่ปิดลงดังครืน ตัดแสงสุดท้ายไว้ข้างนอกจนหมด
ตำหนักใหญ่กลับสู่ความเงียบตายอีกครั้ง
ในสระเลือด
เผยหยวนเจ้าค่อยๆ ทรุดลงนั่งในน้ำเลือดข้นเหนียวเย็นเฉียบ มือทั้งสองทิ้งลงข้างลำตัวอย่างไร้แรง