กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 ปร...ปรมาจารย์?
ลั่วหงเหยียนกับเยี่ยชิงเสวียนก็มีสีหน้าตกใจไม่ต่างกัน
ก็ตอนนั้นเอง
กลางอากาศเกิดริ้วคลื่นบาง ๆ
ร่างผอมแห้งในเสื้อผ้าฝ้ายสีเทาตัวสั้นก้าวออกมาจากช่องว่างในอากาศอย่างเงียบเชียบ แล้วลงไปยืนบนขั้นหินของเรือนทิงเสวี่ย
หลี่ชิงซานสีหน้าเรียบเฉย ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงตรงชายเสื้อ
“ปร...ปรมาจารย์?!”
หลี่เฉิงเฟิงได้สติ รีบคุกเข่าลงคำนับ ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น
“ปรมาจารย์ สมบัติล้ำค่าเหล่านี้...”
“เก็บได้ตามทางน่ะ”