เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 เจตนาใจข้ารับไว้แล้ว
“หวิ่ง—”
กระบี่คู่กายที่เอวของเยี่ยชิงเสวียนเหมือนจะรับรู้ได้ว่าตอนนี้หัวใจกระบี่ของนายท่านปลอดโปร่งแจ่มใสทะลุปรุโปร่งถึงที่สุดแล้ว มันเลยเปล่งเสียงร้องเบา ๆ กังวานใสอย่างดีใจออกมาเอง
หมอกมัวที่ปกคลุมหัวใจเต๋าของนางมาหลายวัน พอถึงวินาทีนี้ก็แตกสลายไปเองโดยไม่ต้องมีใครลงมือ
เยี่ยชิงเสวียนยืนอยู่ห่างจากหลี่ชิงซานห้าก้าว มองเข้าไปในดวงตาที่ลึกและสงบคู่นั้นของเขา
คราวนี้นางไม่หลบสายตาอย่างลนลานเหมือนแต่ก่อน แล้วก็ไม่ก้มหน้าลงเพราะเขินอายอีก
ใบหน้าสวยที่ปกติเย็นชาเย็นยะเยือกดั่งน้ำแข็งนั้น เส้นสายค่อย ๆ อ่อนลง เบื้องลึกในดวงตาค่อย ๆ ผุดความมั่นคงและความกระจ่างสว่างที่ไม่เคยมีมาก่อนขึ้นมา
แต่ก่อนนางไม่เข้าใจเลยว่าความรักระหว่างชายหญิงมันคืออะไร
แต่ตอนนี้ นางเหมือนจะเข้าใจแล้ว