กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 ท่านผู้อาวุโส ท่านว่าข้าเป็นยังไงบ้าง
นางเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังไม่หันหลังเดินจากไปทันที
'มาก็มาแล้ว'
ปมบางอย่างถ้าคืนนี้ไม่คลี่คลาย ต่อไปข้างหน้ามันอาจกลายเป็นมารในใจขวางทางบำเพ็ญของนางก็ได้
เยี่ยชิงเสวียนคลายมือที่กำด้ามกระบี่ไว้แน่น ก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไปในเรือน
นางไม่ได้ปิดประตู
แค่หยุดยืนห่างหลี่ชิงซานราวห้าก้าว สายตาไหววูบเล็กน้อย แล้วเอ่ยถามต่อจากเรื่องเมื่อครู่ด้วยเสียงเบา
“เมื่อครู่ข้าเดินไปได้ครึ่งทาง ก็รับรู้ได้จริง ๆ ว่าทางเรือนทิงเสวี่ยมีไอปราณขั้นนิมิตฟ้าสายหนึ่งวูบขึ้นแล้วหายไป”
“ท่านอาจารย์ติดอยู่ที่ขั้นเจตนาเทพขั้นสูงสุดมาร้อยปีแล้ว ท่านผู้อาวุโส...ใช้เวลาแค่ชั่วประเดี๋ยวเดียวก็ช่วยให้นางทะลวงไปถึงขั้นนิมิตฟ้าจริง ๆ หรือเจ้าคะ”
“อือ”