กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 นิสัยท่านผู้อาวุโสอ่อนโยนใช้ได้เลย
ลั่วหงเหยียนก้าวเท้าเดินไปจนถึงขอบเตียง
พอระยะห่างใกล้เข้ามา กลิ่นไม้จันทน์ที่ผสมกับกลิ่นกายนั้นก็ชัดขึ้นเรื่อย ๆ
นางหยุดอยู่ห่างจากหลี่ชิงซานครึ่งก้าว ไม่ได้นั่งลง แค่ก้มตาลงอย่างว่าง่าย แล้วยื่นมือขวาออกมาจากแขนเสื้อสีแดงเลือดหมูตัวกว้าง
ข้อมือขาวผ่องราวกับหิมะ
“รบกวนท่านผู้อาวุโสแล้ว”
เสียงของลั่วหงเหยียนเบามาก แฝงความอ่อนโยนที่ปกติไม่เคยแสดงให้ลูกศิษย์เห็น
หลี่ชิงซานเหลือบมองข้อมือที่ยื่นมาถึงตรงหน้า
เขาไม่ได้คิดอะไรมาก ยกมือขวาขึ้นตรง ๆ นิ้วสามนิ้วที่หยาบกร้านเล็กน้อยวางแนบลงบนจุดชีพจรชุ่นกวนฉื่อของลั่วหงเหยียนอย่างมั่นคง
สายตาสงบนิ่ง ไม่มีเรื่องอื่นเจือปนแม้แต่นิด